Psychologiczna terapia młodzieżowa – kiedy należy ją podjąć?

Wiek nastoletni rządzi się swoimi prawami i często to, co rodzicom wydaje się nienaturalne i jest przejawem dużego problemu, w rzeczywistości jest tylko chwilowe i niedługo minie. Tymczasem zdarzają się sytuacje, w których konieczne jest podjęcie odpowiednich kroków celem leczenia psychologicznego młodego człowieka. W tym celu stosuje się psychologiczną terapię młodzieżową. Kiedy należy ją podjąć?

Problemy z odżywianiem

Psychologiczna terapia młodzieżowa - kiedy należy ją podjąć?Psychologiczna terapia młodzieżowa jest przeznaczona dla osób mających problemy z właściwym odżywianiem się, to znaczy cierpiących na zaburzenia odżywiania. Wbrew pozorom nie jest to problem wyłącznie dziewcząt – coraz częściej chorują też młodzi chłopcy. Zaburzenia odżywiania mogą mieć formę anoreksji, bulimii czy nawet ortoreksji. Na początku objawy zaburzeń są niezauważalne – nastolatek przywiązuje co prawda większą wagę do tego, co je, jednak rodzice są nawet z takiego obrotu spraw zadowoleni, szczególnie w przypadku dzieci z nadwagą czy jedzących głównie niezdrowe produkty. Tymczasem problem narasta i w pewnym momencie przejmuje kontrolę nad życiem nastolatka. Zaawansowanych objawów zaburzeń odżywiania nie można nie zauważyć, jednak kluczowe jest wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie psychologicznej terapii młodzieżowej. Zaburzenia odżywiania mają bowiem swoje podłoże w psychice młodego człowieka, która najczęściej zostaje zaburzona na skutek ciągłego napływu informacji dotyczących zdrowej diety, szczupłej sylwetki i przesadnie zdrowego trybu życia. Psychologiczne terapia młodzieżowa powinna być wspomagana odpowiednim zachowaniem rodziców, którzy pokażą dziecku, że można odżywiać się zdrowo i rozsądnie, jednak kwestie żywieniowe wcale nie muszą pochłaniać całego naszego czasu, wiedzy i energii. Tutaj przykład idzie z góry, zatem może okazać się konieczne wezwanie na terapię całej rodziny i sprawdzenie, jakie w domu panuje podejście do kwestii odżywiania się. Dodatkowo może być potrzebna współpraca dietetyka czy trenera, którzy pomogą zrzucić bezpiecznie zbędne kilogramy.

Agresja

Napady agresji zawsze mają swoje podłoże w psychice młodego człowieka. To bowiem brak umiejętności kontrolowania emocji sprawia, że człowiek staje się agresywny wobec innych, ale i wobec samego siebie. Agresywne zachowanie, które nie zostanie w porę rozpoznane i leczone za pomocą psychologicznej terapii młodzieżowej, może narastać w dorosłym życiu. Należy jednak pamiętać, że jednorazowy incydent agresji wynikający z trudnej sytuacji życiowej i mający swoje źródło w prowokacji jeszcze nie przesądza o agresywnym zachowaniu. Niemniej jednak powtarzające się napady agresji wymagają już konsultacji psychologa, który może zadecydować o rozpoczęciu psychologicznej terapii młodzieżowej. Problem ten dotyczy zarówno chłopców, którym popularnie przypisuje się agresywne zachowania, jak i dziewcząt w każdym wieku. Najczęściej jednak objawy agresji uwidaczniają się w wieku nastoletnim, kiedy to dziecko ulega presji ze strony otoczenia, a także jest nieco zagubione w świecie swoich emocji. Warto też pamiętać, że agresywne zachowania mogą wynikać z problemów zdrowotnych, na przykład z tarczycą bądź hormonami. Wtedy też konieczna będzie konsultacja lekarza specjalisty, który oceni, czy w konkretnym przypadku lepiej wdrożyć psychologiczną terapię młodzieżową czy też leczenie farmakologiczne, mające na celu wyrównanie poziomu hormonów.

Zobacz również:

 

Depresja

Depresja atakuje coraz młodsze osoby, w tym także nastolatki. Problemy ze złym samopoczuciem i niską samooceną mają dziewczęta, ale i chłopcy w wieku nastoletnim. Niestety, rozpoznanie depresji nie jest proste. Chory bardzo skrzętnie ukrywa objawy, przez co osobom z otoczenia może wydawać się, że wcale nie choruje, a jedynie cierpi na chandrę. Dodatkowo rodzice często lekceważą stany depresyjne dzieci tłumacząc, że z pewnością wynikają one z chwilowych niepowodzeń, których w dorosłym życiu przecież nie brakuje. Uważają oni, że takie krótkotrwałe cierpienie zahartuje młodzieńca i pozwoli lepiej bronić się przed atakami w dalszym życiu. Niestety, depresja to nie obniżenie nastroju, a już na pewno nie chwilowe. Zaawansowana forma choroby może prowadzić nawet do prób samobójczych czy innego rodzaju zachowań autodestrukcyjnych. Dodatkowo bagatelizowanie zachowań depresyjnych u nastolatków wzmaga w nich poczucie osamotnienia i konieczności radzenia sobie z problemami na własną rękę. Dlatego też rodzice muszą być czujni i w razie jakichkolwiek wątpliwości zgłosić dziecko do poradni psychologicznej. Tam psycholog przeprowadzi odpowiedni wywiad z młodzieńcem, który przesądzi o diagnozie depresji. Wtedy też konieczne jest podjęcie psychologicznej terapii młodzieżowej, która może trwać nawet kilka lat. Wychodzenie z depresji to długi, żmudny i często – wydawałoby się  – bezcelowy proces. Tymczasem psychologiczna terapia młodzieżowa mająca na celu leczenie depresji to klucz do wyjścia z choroby i poczucia radości otaczającego nas świata na nowo. To szansa na normalne funkcjonowanie zarówno dla nastolatka, jak i jego rodziny.